حصر خانگی از نگاه حقوقی یعنی حوزه آزادی یک شخص توسط صاحبان قدرت محدود به خانه یا محل سکونت او شود. معمولاً در این شرایط هرگونه سفر، ملاقات با دیگران، ابراز عقیده یا ارتباط با دنیای خارج ممنوع و یا بسیار محدود می‌باشد. بازداشت خانگی به عبارتی جایگزین خفیفی برای بازداشت در زندان است. به طور معمول شخصی که در بازداشت خانگی می‌باشد به ابزار ارتباطی دسترسی ندارد.
بیایید با هم به اسامی برخی کسانی که در طول تاریخ مشمول این مجازات شدند نگاهی بیاندازیم:

کلیسای کاتولیک رم
گالیلئو گالیله به جرم باورداشتن ثابت بودن مکان خورشید در منظومه شمسی و حرکت دیگر سیاره‌ها به دور آن توسط کلیسای کاتولیک رم به بازداشت خانگی محکوم شد و در سال ۱۶۴۲ در حبس خانگی از دنیا رفت.

هند
مهاتما گاندی رهبر سیاسی و معنوی هند در مبارزه با استعمار امپراتوری بریتانیا در دهه ۱۹۴۰ در کاخ آقاخان تحت بازداشت خانگی نگه داشته شده بود.

مصر
ابن هیثم از دانشمندان سرشناس ایرانی که در زمینه شناخت نور و قوانین شکست و بازتاب آن تألیفات مهمی دارد از سال ۱۰۱۱ تا ۱۰۲۱ هجری قمری زمان مرگ خلیفه حاکم بأمرالله و به دستور وی در مصر در حبس خانگی قرار داشت.

برمه
آنگ سان سو چی برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۹۱ و رهبر جنبش دموکراسی خواهی در برمه تحت سلطهٔ حکومت نظامیان در بیست سال اخیر تا نوامبر سال ۲۰۱۰ غالباً در بازداشت خانگی به سر می‌برد.


ایران
دکتر محمد مصدق نخست وزیر پیشین ایران طی کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ هجری شمسی با دخالت مستقیم امریکا عزل و پس از پایان دوره زندان (حکم دادگاه) تا پایان عمر در حبس خانگی به سر برد.
و...