انتهای یک راه طولانی ....
با همۀ طول کشیدن های مراحل پایان نامه ام، زمان دفاع با دو فوریت به تصویب رسید و این راه طولانی، به انتها.
سپاس از خانواده ام، مادر و پدرم برای مهربانی و صبوری شان
سپاس از دکتر افشانی، که به واقع، همراه و راهنمای من بودند و همیشه، پاسخگو و مشکل گشا.
سپاس از دکتر ایمانی برای مشاوره های خوبشان در مدت تحصیل، و برای این که خیلی ویژه و فوری، مطالعۀ پایان نامه ام را به عهده گرفته و با وجود مشغله با وقت دفاعم موافقت کرده و به خوبی داوری کردند
سپاس از دکتر مرتضوی که بی مهریِ استاد مشاور را جبران کرده و خیلی وقت ها به دادم رسیدند.
سپاس از جناب آقای امامی که دوست و راهنمای خوبی برای بچه های کلاس و به ویژه من بودند و در روز دفاع، افتخار حضور دادند. برای آن روز، سپاس از زحمات و مهربانی های سرکار خانم تقوی و موسوی و همچنین جناب آقای صالحیه که با آمدنشان غافلگیرم کردند و همکاران خوبم در استانداری.
پایان نامه ی نفس گیر من به پایان رسید. که گاه روال سخت اداری اش از ادامۀ همین راه هم منصرفم می کرد. اما حال تشویق ها و همراهی های اساتید و خانواده ام وسوسۀ ادامه تحصیل را هم به ذهنم راه داده.
احساس سبکی دارم و آرزوهای خوب برای اساتید خوب و دانشجویان.
شاد باشید
با واژههاي بالا، 